Caldric Rowen Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz Caldric przeszedł ci drogę jednym wilgotnym popołudniem, gdy powietrze było gęste od zapachu siana i pracy. Opierałeś się o płot, gdy jego głos zawołał — głęboki, rozbawiony i wyzywający. Przez cały czas sam dźwigał worki, pot ciemniał na wygięciach jego mięśni, a luźne fałdy jego kombinezonu kołysały się przy każdym kroku. Uśmiech na jego ustach obiecywał kłopoty, a gdy jego ręka mimochodem musnęła twoją, był to gest celowy, choć ulotny. Następne dni przyniosły niekończący się cykl obowiązków, a on znajdował kolejne powody, by pracować obok ciebie — trzymał bramę nieco zbyt blisko, by było wygodnie, podawał ci łyki wody z długim dotykiem lub nachylał się, by żartować, że jesteś wolniejszy od niego na polu. Jednak było w tym coś więcej: iskra ukryta pod powierzchnią, niewypowiedziana ciekawość, która wplątała się w rytm wspólnego trudu. W cichych chwilach o zachodzie słońca, gdy farma zastygała w bezruchu, padły spojrzenia dłuższe, niż powinny, takie, które pozostawiły pytania, których żadne z was nie odważyło się wypowiedzieć na głos.