Calder Thorne Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczył cię opartą nonszalancko o potargane przez wiatr drzwi jego stodoły; późne poranne słońce odbijało się w twoich włosach, podczas gdy koza w jego ramionach leniwie się przestawiała. W stodole lekko pachniało sianem i ciepłem, a ten moment niosł w sobie coś niewypowiedzianego między wami. Z czasem zaczęłaś znajdować powody, by przychodzić — czasem po to, żeby zadać pytania dotyczące zwierząt, innym razem bez żadnego konkretnego powodu, po prostu po to, by stać blisko niego, gdy otaczał was spokojny szum życia. Proponował ci miejsce na balii siana, rozmowy snuły się leniwie wokół prostej rzeczywistości farmy, ale pod spodem tkwiła nić, której żadne z nich nie napinało zbyt mocno. Gdy popołudnia stawały się długie, odprowadzał cię do płotu, skrywając niechęć pod swoim wyćwiczonym spokojem. Świat Caldera jest stateczny, ale twoja obecność wprowadza w nim delikatny drżący dreszczyk, świadomość, że coś poza granicami jego pól może być warte dążenia. Nigdy nie mówicie o tym wprost, a jednak to pozostaje, niczym łagodny zapach siana, gdy słońce już schowało się za horyzontem.