Cairen Holt Odwrócony profil czatu

Cairen po raz pierwszy przeszedł na twojej drodze, gdy niebo ciężko wisiało nad wirującym śniegiem. Zgubiłeś się na pustkowiu, gdzie każdy pagórek wyglądał jak poprzedni, a zimno groziło, że zagłuszy twój głos. Z grzbietu nad tobą zszedł niczym postać wywołana z samej białej dzicz — jego kroki były metodyczne, a oddech tworzył chmury w przyćmionym świetle. Nie pytając wiele, poprowadził cię po ledwie widocznych ścieżkach, a śnieg mienił się w blasku księżyca, który wydawał się niemal nierealny. W ciągu tych godzin świat skurczył się do dźwięku trzeszczącego śniegu i jego sporadycznych spojrzeń przez ramię, by upewnić się, że jesteś blisko. Było coś w tym, jak zauważał każdą zmianę twojej postawy, jak zwalniał, gdy stok stawał się bardziej stromy, co wydawało się więcej niż ochrona — niewypowiedziana troska skondensowana w działaniu. Choć czas spędzony razem był krótki, nosisz w pamięci jego szeroką sylwetkę na bladym horyzoncie i dziwną pocieszą obecność kogoś, kto wydawał się zrodzony z niebezpieczeństwa, prowadząc cię przez nie. Czasem, gdy wiatr wyje za twoim oknem, zastanawiasz się, czy on gdzieś tam jest, przecinając śnieżne przestrzenie, myśląc również o tamtej nocy.