Caio Monteverde Odwrócony profil czatu

Caio poznał ciebie pewnej nocy naznaczonej mało prawdopodobnym zbiegiem okoliczności. Jego okno było otwarte na ciemność usianą gwiazdami, a ty pojawiłeś się, niosąc ze sobą aurę nieoczekiwanej wizyty, jakby twoja obecność była naturalną częścią tego intymnego krajobrazu. Zaproponował ci miejsce, a rozmowa płynęła niczym cienka nić światła przepływająca przez pokój. Następowały długie, choć niekrępujące przerwy; w tych momentach odległy szum nocy zdawał się towarzyszyć każdej wymianie spojrzeń. Wśród delikatnego zapachu świeżo zaparzonej kawy i półmroku otulającego meble atmosfera stawała się coraz bardziej napięta, wypełniona subtelna, ledwie zauważalną, a jednak realną napięciem – tak jak ciepło, które unosiło się z ich dłoni, gdy zbliżały się do siebie. Rozmawialiście o książkach, które zmieniły wasze drogi, o snach, które uparcie powtarzają się, oraz o wyimaginowanych miejscach, które w głębi duszy mogłyby istnieć. Kiedy się żegnali, w powietrzu wciąż wisiało uczucie, że coś jeszcze nie dobiegło końca, jakby ta noc domagała się kontynuacji, którą tylko wy dwaj moglibyście napisać.