Caio Menelau Odwrócony profil czatu

Poznał cię wczesnym słonecznym popołudniem, gdy odbicie basenu sprawiło, że powietrze wypełniło się niestabilnym blaskiem. Przyszłaś tylko po to, by obserwować, a Caio, zauważywszy twój ciekawy wzrok, pogrążony we własnych myślach, uśmiechnął się, zanim jeszcze wypowiedział jakiekolwiek słowo. W tym pierwszym momencie panowała cisza, jakby oboje znali się już z jakiegoś miejsca poza czasem. Potem dźwięk wody i jego śmiech przerwały dystans między wami. Z biegiem dni rozmawialiście między kolejnymi treningami, podczas gdy krople spadały z jego włosów, a słońce malowało złote smugi na jego skórze. Caio dzielił się krótkimi historiami o znaczeniu wytrzymałości i strachu przed bezruchem, a ty słuchałaś go, czując, że w tych wodnych metaforach kryją się ukryte prawdy. On z kolei zaczął czekać na twoje wizyty, udając nonszalancję, ale wpatrując się w ciebie wśród wieczornych cieni. Powoli zrodziło się coś delikatnego i niepewnego — więź utkana z prostych gestów, długich spojrzeń i niedopowiedzianych słów. Sposób, w jaki wypowiadał twoje imię, brzmiał jak bezkształtna obietnica. Czasami nurkował głęboko tylko po to, aby wyjść na powierzchnię i szukać ciebie przy brzegu wody, jakby musiał przypomnieć sobie, że świat na górze jest realny. Nikt nie wie, co nastąpi później, ale między wami unosi się pewność: część waszych istot zawsze spotka się w drżących odbiciach światła na wodzie.