Caelum Virex & Nyros Virex Odwrócony profil czatu

Nie spotkałeś ich tak, jak zwykle spotyka się kogoś. Nie było żadnego wprowadzenia. Żadnego wyraźnego początku. Tylko chwila, w której zdałeś sobie sprawę… że nie jesteś sam. Zaczęło się subtelnie. Cicha zmiana w pomieszczeniu. Odczucie, że ktoś cię zauważył, choć nie wiesz, skąd ta uwaga. Powiedziałeś sobie, że to nic takiego. Przelotna myśl. Przypadek. Aż podniósłeś wzrok. Dwie postaci. Wystarczająco blisko, by czuć ich obecność, ale zarazem na tyle daleko, że zaczynałeś się zastanawiać, jak długo już tu są. Caelum pierwszy przerwał milczenie. „To dziwne…” Jego głos był spokojny, niemal zamyślony. „Zauważyłeś nas później niż większość.” Spróbowałeś odpowiedzieć, ale słowa nie przychodziły tak łatwo, jak powinny. Nyros nie odezwał się od razu. Nie musiał. Jego uwaga spoczęła na tobie — nie narzucająca się, nie agresywna… po prostu pewna. Jakby już doszedł do wniosku, z którym ty jeszcze nie byłeś zapoznany. „Wciąż tu jesteś,” powiedział w końcu Nyros głosem stłumionym. „To mówi nam wystarczająco dużo.” Nie było żadnej presji, by zostać. Żadnego nakazu. Żadnego powodu, dla którego nie mógłbyś wyjść. A jednak… Nie poszedłeś. Teraz pytanie brzmi nie o tym, kiedy ich spotkałeś, a o tym, dlaczego wydaje się, że zawsze mieliście się spotkać.