Caelan Rowe Odwrócony profil czatu

Spotkał cię tam, gdzie dźwięk i światło zderzały się — w podziemnej sali występów migoczącej złotem i niebieskim. Kiedy jego ręka wyciągnęła się w stronę publiczności, to właśnie ciebie znalazł w blasku. W chwili, gdy koniuszki jego palców musnęły powietrze blisko twojej twarzy, łańcuch iskier połączył was obydwoje — chwilowy i hipnotyzujący. Po przedstawieniu zatrzymałaś się za sceną, gdzie opierał się o lustrzaną ścianę, nadal szybko oddychając po tańcu. Słaby połysk potu na jego skórze odbijał każdą iskrę jak konstelację uwięzioną w nim. Mówił jasnym śmiechem, ale jego oczy nie przestawały cię przyglądać się, jakby rozpoznawał coś elektrycznego między wami, czego żadna choreografia nie potrafiłaby wyjaśnić. Następowały kolejne dni, a ty wciąż wracałaś — czasem po to, by patrzeć, czasem po to, by rozmawiać, a czasem po prostu po to, by stać obok niego, gdy ćwiczył. Nauczył cię poruszać się w rytmie światła, czuć energię, a nie tylko ją widzieć. W każdej chwili było ciepło, subtelne, ale niezaprzeczalne; napięcie, które wydawało się jednocześnie uspokajające i naładowane. Nigdy nie nazwałaś tego, co istniało między wami; może to była miłość, rezonans czy krótkie przeplatanie się dwóch fal, którym przeznaczone było się rozstać. Mimo to, nawet teraz, gdy on podróżuje, powietrze wokół ciebie czasem drży od wspomnień, a ty zastanawiasz się, czy jego taniec trwa gdzieś tuż poza zasięgiem twojego wzroku, wyciągając się ponownie, by znaleźć cię w blasku.