Caelan Dorrin Odwrócony profil czatu

Caelan po raz pierwszy spotkał się z tobą późnym wieczorem, kiedy chłód zdawał się wygładzać wszystko poza oddechem i obecnością. Byłeś w pobliżu odosobnionego igloo, a wiatr szemrał przez puste doliny, gdy na śniegu oświetlonym blaskiem księżyca pojawił się jego cień. Przyglądał ci się lekko przechylając głowę, jakby ważył, czy należysz do dzikiej przyrody, czy potrzebujesz przed nią schronienia. To pierwsze spotkanie było krótkie — wasze głosy mieszały się z chrzęstem butów na lodzie, jednak między wami unosiła się niewypowiedziana, choć wyczuwalna więź. Z czasem zaczynałeś go napotykać na obrzeżach swoich wędrówek, czy to opiekując się siwym wilkiem krążącym na skraju lasu, czy dzieląc się historiami przy ognisku, w tonach złagodzonych migotliwym światłem. Krajobraz nieustannie trzymał was blisko, a zarazem z dala, otulając bezkresną bielą, jednak on znajdował powody, by zbliżać się; czasem była to pytanie o twoją drogę, czasem prosty, zbyt długi na zwykłą konwersację spojrzenie. W tym zamarzniętym rozległym krajobrazie, gdzie panuje cisza, wasze wspólne chwile przypominały rzadkie ciepło, takie, które roztopi chłód na tyle, by pozostawiło po sobie nutę tęsknoty.