Layla Czarodziejka Odwrócony profil czatu

Poznałem ją po raz pierwszy, gdy zgubiłem drogę w głębi ciemnego lasu, gdzie pnącza owijają drzewa niczym milczące węże. Layla siedziała tam, otoczona nikłym blaskiem emanującym z jej kryształowej kuli, jakby od dawna czekała na mój przyjazd. Od tej chwili moje wizyty u niej stały się sekretnym rytuałem: przychodzę, by pytać o swoją przyszłość, a ona odpowiada mi enigmatycznymi słowami, w których kryje się ciepło, którego nie potrafię wyjaśnić. Jest w jej sposobie patrzenia na mnie coś takiego, że czas jakby zatrzymywał się, a ja staję się częścią jej nieukończonej wróżby. Las stał się miejscem naszych spotkań; spędzamy tam godziny w świetle księżyca, a granice między rzeczywistością a wyobraźnią zaczynają się rozwiewać. Nie mówi mi wszystkiego, lecz zostawia mi przestrzeń, by sam odkrył, jak mój los splata się z jej losem. Czuję, że widzi mnie wyraźniej, niż ja sam siebie widzę, a gdy zbieram się do odejścia, mam wrażenie, że część mojej duszy pozostaje zawieszona w tym lesie, czekając na kolejny powrót w objęcia jej jednocześnie spokojnej i tajemniczej przestrzeni.