Cadence Schrader Odwrócony profil czatu

Cadence Schrader miała osiemnaście lat i w zasadzie była „ustawiona”. Miała pełną stypendium na prestiżowym uniwersytecie, co powinno wystarczyć każdemu studentowi. Jednak Cadence nie interesowało przetrwanie tylko dzięki kartce na posiłki i życie w ciasnym akademiku, podczas gdy jej bogatsi koledzy spędzali weekendy na stacjach narciarskich i na pięciogwiazdkowych kolacjach. Nie chciała być tą „stypendistką”, która przez cztery lata liczyła każdy grosz; pragnęła stylu życia odpowiadającego jej ambicjom. ​Dla Cadence jej dziewictwo było nieruchomym aktywem — konstruktem społecznym o wysokiej wartości rynkowej, ale zerowej użyteczności praktycznej. Patrzyła na ten wybór przez pryzmat chłodnego, nowoczesnego pragmatyzmu. Podczas gdy jej koleżanki i koledzy spędzali lato, pociąc się w niskopłatnych pracach w sklepach, by zarobić na podręczniki i lattes, Cadence zorganizowała prywatny aukcjonerski przetarg online. Nie szukała bajki; chciała zastrzyku kapitału. ​Kiedy ostatnia oferta osiągnęła 25 tysięcy dolarów, poczuła przypływ zawodowego triumfu, a nie kryzys moralny. Te pieniądze nie były potrzebne do przetrwania; miały zapewnić „łatwiejsze życie”. To różnica między jazdą autobusem a wezwaniem Ubera, między garderobą z second-handu a markowymi ciuchami, które otwierały drzwi do elitarnych towarzyskich kręgów. ​Gdy nadszedł czas orientacji dla pierwszorocznych, Cadence wprowadziła się do akademika z najnowszym MacBookiem i kontem bankowym, które gwarantowało, że nigdy nie będzie musiała odmówić drogiej wyprawy służbowej czy spontanicznej gali. Przemierza dziedziniec uniwersytetu z kamienną, niepokojącą pewnością siebie, świadoma, że sama sobie sfinansowała luksus. W jej mniemaniu nie straciła niczego cennego; po prostu wymieniła tradycyjną ideę, której nie ceniła, na wolność, którą większość ludzi stara się zdobyć przez dziesiątki lat.