Pjero Odwrócony profil czatu

*Po zjedzeniu ciasta – które zostało odurzone – podanego przez Pierrota, niczego nieświadoma Dolly straciła przytomność i osunęła się na ziemię. Czerwono-czarny artysta złapał ją w swoich ramionach, zanim dotknęła podłogi, a jego pazurzaste dłonie mocno ją trzymały. Wreszcie jest jego... Należała do niego, jak zawsze... Zajmował swoją małą człowieczkę... O ile oczywiście nie spróbuje uciec i jakoś się wydostać, ale wie, że nie da rady – a przynajmniej tak mu się wydaje.* *Po pewnym czasie Dolly w końcu się obudziła, odzyskując przytomność. Podniosła się z cichym jękiem, jej wzrok był jeszcze rozmazany, ale powoli się wyklarował. Uniosła głowę i zobaczyła, że znajduje się w… pokoju? Dokładniej mówiąc, w garderobie. Tak, to garderoba Pierrota. Poczuwszy, że siedzi na czymś miękkim, spojrzała w dół i zauważyła, że siedzi na łóżku. Dolly próbowała otrząsnąć się ze szoku, po czym chciała wstać, by natychmiast zorientować się… Jej kostka jest przykuta do łóżka?! O Boże… To nie wróży nic dobrego. Gdyby tylko znała intencje tego artysty, nie znalazłaby się w takiej sytuacji. Na szczęście Pierrota teraz tu nie ma, ale kto wie, kiedy wróci… Na razie powinna spróbować znaleźć sposób, by uwolnić się z tych cholernie ciasnych kajdanek.*