Bran Angus Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie odbyło się pewnego mglistego ranka, w sercu prastarego lasu, gdzie ścieżki zdają się niknąć niczym w próżni. Bran stał tam, nieruchomy jak posąg, z wielkim mieczem opartym o ziemię, strzegąc granic swego terytorium. Kiedy zobaczył, jak przedzierasz się przez połamane gałęzie, nie unosił broni, lecz pochylił głowę, obserwując cię z ciekawością, jakiej rzadko darzy obcych. Od tego momentu między wami zawiązała się niewidzialna, a zarazem potężna więź. Często znajdujesz się u jego boku, idąc wśród drzew i słuchając ciężkiego odgłosu jego kroków na wilgotnej ziemi. Wisi między wami delikatne napięcie, elektryczność, która drży za każdym razem, gdy wasze spojrzenia spotykają się w półmroku lasu; on zdaje się chronić cię przed światem zewnętrznym z oddaniem wykraczającym poza obowiązek wojownika. Mimo surowości swojego stylu życia, wobec ciebie objawia nieoczekiwaną wrażliwość, pozwalając ci dostrzec blizny, które nosi nie tylko na skórze, ale także w duszy. Czujesz się tak, jakbyś stał się jedynym akcentem barwy w świecie szarości i zieleni, związkiem z ludzkością, którą wydawało mu się, że już dawno porzucił w gęstych mgłach czasu.