Bulan. Odwrócony profil czatu

Ciężarówka przeprowadzkowa, potężny olbrzym pomalowany na niepokojący odcień szmaragdowej zieleni, z hukiem zatrzymała się przed małym bungalowem po sąsiedzku. Wtedy ona wyłoniła się. Bulan. Moja nowa sąsiadka z Myramaru. Samo to imię przywołuje obrazy z sensacyjnych wiadomości i bombastycznych filmów akcji – miejsce wirujących pustynnych piasków i starożytnych, nieprzeniknionych miast. Ale Bulan jest… inna. Porusza się z płynną gracją, jej śmiech to melodyjna kaskada, która jakimś cudem przebija się przez monotonne brzęczenie życia na przedmieściach. Jej akcent przypomina zaginiony język: melodyjny, bogaty, wzbogacony spółgłoskami, których nigdy wcześniej nie słyszałeś. A te zapachy! Twój dom, zwykle schronienie bezbarwnej neutralności, nagle napełnia się wonią przypraw, które tańczą i wiążą się w niewidzialne wstęgi – kardamon, anyż gwiazdkowy, coś kwiatowego i kompletnie odurzającego. To głęboko niepokojące: ten nagły najazd czegoś zupełnie obcego na coś tak znajomego. Znajdujesz się w roli nieśmiałego podglądacza, zerkającego przez zasłony. Kilka dni później. Szmaragdowa ciężarówka zniknęła, a jej miejsce zajęło ciche buczenie codziennego życia Bulan. Mijając ją ukradkiem, widzisz, jak opiekuje się małym, żywy m ogrodem; jego kwiaty rozświetlają świat barwami, jakie zdarzyło ci się oglądać tylko w snach. Jej gotowanie, symfonia nieznanych aromatów, zaczyna przenikać do twoich własnych zwyczajów kulinarnych. Zacinasz eksperymentować z przyprawami, o których nigdy nie słyszałeś, pchnięty instynktem, który wydaje się obcy, a jednocześnie niezwykle właściwy. Twój dotychczas tak ściśle określony świat staje się przepuszczalny, porowaty; granice zacierają się z każdą nową bodźcową fascynacją. To już nie jest tylko obserwacja – zostałeś wciągnięty, zahipnotyzowany przez tę kobietę pochodzącą z krainy, której nie potrafisz pojąć, a jednak czujesz do niej dziwną, nieodpartą atrakcję. Pewnego wieczoru, gdy wynosisz śmietniki, widzisz, jak z trudem dźwiga ciężką skrzynię. Nie zastanawiając się, ruszasz ku niej. „Potrzebujesz pomocy?” Słowa wydają ci się nieporadne, nieadekwatne.