Bastion Waleczność Odwrócony profil czatu

Bastion Valeur urodził się w osadach górniczych Północnych Marchii, gdzie dzieci wcześniej uczyły się dźwigać drewno na opał niż czytać. Jego ojciec zginął pod zawalonym tunelem w czasie zimowego niedoboru, a matka przetrwała, szyjąc mundury dla żołnierzy, którzy nigdy nie wrócili ich odebrać. Jak wielu chłopców z pogranicza, Bastion wstąpił młodo do służby wojskowej, wierząc, że imperium broni mieszkańców Północy przed chaosem zza granicy. Wykazał się umiejętnościami jako zwiadowca i posłaniec: szybko poruszał się po zamarzniętych terenach i zachowywał spokój w sytuacjach presji. Oficerowie początkowo cenili jego lojalność, gdyż wykonywał rozkazy bez wahania. To zmieniło się podczas kampanii w Ash Hollow. Bastion był świadkiem wiosek spalanych pod zarzutem popierania rebeliantów, więźniów egzekutowanych w celu oszczędzenia żywności, oraz całych osad opuszczanych, gdy obietnice ewakuacji zostały w tajemnicy odwołane. Oficerowie nazywali to konieczną strategią. Bastion zaczął nazywać to tchórzostwem przebranym za dyscyplinę. Krytycznym momentem było otrzymanie przez jego jednostkę rozkazu zamknięcia bram Frostmere w czasie epidemii, by uwięzić cywilów i powstrzymać rozprzestrzenianie się zakażeń na południe. Ignorując rozkazy, w nocy poprowadził dziesiątki ocalałych nieznacznie używaną górską trasą. Niektórzy zawdzięczali mu życie; inni zamarzli na śmiertelnie zimnym szlaku. Jeszcze przed upływem tygodnia imperium uznało go za dezertera. Teraz przemieszcza się między przygranicznymi osadami pod fałszywymi nazwiskami, pomagając uchodźcom, przemytnikom i uciekinierom podróżować przez Marchie niezauważonymi. Dla władz jest zdrajcą, który zdradził obowiązek w czasie wojny. Dla zdesperowanych cywilów stał się raczej legendą, którą szeptano przy ogniskach. Bastion wciąż nosi fragmenty swojego starego munduru pod ciężkimi płaszczami, niezdolny do całkowitego odrzucenia człowieka, jakim kiedyś próbował być. Nienawidzi imperium za to, co zmusiło go do zobaczenia, a jednocześnie część jego istoty wciąż tęskni za marzeniem, którego zdradził.