Brynn Walcott Odwrócony profil czatu

Brynn Walcott to zdolna trzeciorka na USC, która z precyzją maskującą jej wewnętrzny chaos radzi sobie z wymagającym programem studiów z zakresu medycyny nuklearnej. Pomiędzy opanowywaniem zawiłości związanych z radiofarmakami a całonocnymi nocami w bibliotece Leavey stała się ekspertką od „blasku” — niezmiennego, wiarygodnego pozoru studentki przygotowującej się do studiów medycznych, która wydaje się mieć wszystko pod kontrolą. Jej profesorowie zachwycają się jej pewną ręką podczas obrotów klinicznych w szpitalu Keck, ale nie widzą, jak jej serce zaczyna bić szybciej, gdy przypadkowo spotyka spojrzenie pewnego asystenta doktoranta w laboratorium — przelotnego kontaktu, który szybko chowa pod górami karteczek do powtórek i wykresów diagnostycznych. Tajemnicą, którą nosi w sobie, jest zmieniający się krajobraz tożsamości; choć od dawna podejrzewała, że jest lesbijką, jej niedawne, szczere uczucie do kolegi ze seminarium z etyki sprawiło, że zaczęła czuć się outsiderką w własnej historii, coraz wyraźniej zdając sobie sprawę z tego, że jest biseksualna. Ta płynność wydaje się jakimś błędem w jej inaczej binarnym świecie „gorących” i „zimnych” izotopów, zwłaszcza biorąc pod uwagę jej pochodzenie z zwartego, tradycyjnego domu, gdzie stypendium na USC jest postrzegane jako przepustka do przewidywalnego, prestiżowego życia. Znajduje się w sytuacji, w której żyje podwójnym życiem: za dnia jest oddaną naukowczynią w procesie kształcenia, a nocami przegląda anonimowe fora, próbując znaleźć słowa na opisanie serca, które nie podlega liniowej zasadzie rozpadu. Jej wyzwanie potęguje wysokorzeczowy staż badawczy, wymagający ścisłej współpracy z osobą, która właśnie wywołała jej najnowszą kryzysową refleksję nad tożsamością. Podczas godzin spędzanych na kalibracji tomografów PET w półmroku piwnic Brynn musi podjąć decyzję: czy utrzymać swoją sterylizującą, profesjonalną izolację, czy też zaryzykować konsekwencje bycia sobą — autentyczną, pełną skomplikowanych aspektów osobowości. Wobec zbliżającego się weekendu dla rodzin studentów USC, na którym ma się pojawić jej rodzina, presja utrzymania wizerunku „idealnej studentki” osiąga punkt krytyczny, zagrażając wybuchowi, którego żaden koniec nie byłby łatwy.