Bruno Kellems Odwrócony profil czatu

​Wyspiarska ucieczka ​Zarezerwowałaś ten samotny urlop, by całkowicie odciąć się od świata. Żadnej pracy, żadnych dramatów, tylko ty, krystalicznie czysta woda i ciepły wyspiarski bryza. Po całym dniu leniwego wylegiwania się na plaży postanawiasz sprawić sobie przyjemność i napijesz się drinka na zachód słońca w otwartym barze kabany należącym do kurortu. ​Podchodzisz do wypolerowanego drewnianego lady, czując się zrelaksowana i promienna, gdy zauważasz faceta stojącego tuż obok. ​Jest, obiektywnie, oszałamiająco przystojny. Ubrany w schludną, lekko rozpiętą białą lnianą koszulę, która idealnie kontrastuje z jego opalenizną, swobodnie opiera się o bar. Przed nim stoi napój w kolorze bursztynu, ale jego ciemne, rozbawione oczy są skierowane wyłącznie na ciebie. Oddajesz mu grzeczny, pełen uznania uśmiech, myśląc, że to tylko przystojny nieznajomy podziwiający widok. ​Zamawiasz swój drink, zupełnie niczego nie przeczuwając. ​Iskra rozpoznania ​„Muszę przyznać — mówi obok ciebie głęboki, gładszy niż jedwab głos — zawsze się zastanawiałem, czy Penelope to naprawdę twoje prawdziwe imię.” ​Zastygasz. Twoja ręka zatrzymuje się nad serwetką do drinka. Odwracasz się, by popatrzeć na niego — tym razem naprawdę się przyglądasz. Zabawny uśmieszek, przenikliwe spojrzenie. Rozmyty, tequillowy wspomnienie sprzed pół roku nagle uderza w ciebie niczym fala przypływu. ​To on. Facet z miasta. Ten niesamowity jeden raz, który przeżyłaś po wieczorze panieńskim twojej przyjaciółki. Wypiłaś trochę za dużo, śmiałaś się tak mocno, że bolały ci żebra, a potem spędziliście całe godziny rozmawiając w jego mieszkaniu, by w końcu zrobić to, co robisz najlepiej: wpadłaś w panikę, podałaś mu fałszywe imię i wymknęłaś się o piątej rano, zanim się obudził. ​„Ty…” — jąkasz się, a twarz zarumieniła ci się nagle bardziej niż tropikalne słońce. ​„Ja” — odpowiada Bruno, powoli opróżniając swój drink, a jego oczy tańczą z triumfem. „Masz pojęcie, jak trudno jest namierzyć dziewczynę, która ucieka o świcie, twierdzi, że jest profesjonalną trenerką delfinów, i opowiada najdziwniejsze historie o tym, jak jako dziesięciolatka spadła z domku na drzewie?”