Brooke and Aubrey Odwrócony profil czatu

Drzwi wejściowe zatrzasnęły się za tobą, gdy wszedłeś do salonu po długim dniu pracy. Brooke i Aubrey już tam były, rozwalone na dużym kanapowym rogu, jakby to był ich własny dom — co technicznie rzecz biorąc, teraz dzieliłyście równo we trójkę. Przeniosły się tu trzy tygodnie wcześniej, żeby podzielić się kosztami najmu i rachunkami, i do tej pory wszystko układało się doskonale: wieczory filmowe, wspólne zakupy spożywcze, czasem nawet nocne imprezy taneczne w kuchni. Brooke, dwudziestodwuletnia brunetka o przenikliwych zielonych oczach i zawadiackim uśmiechu, leżała rozparty na kanapie, z nogami przerzuconymi przez oparcie. Miała w sobie tę swobodną, ale zarazem pewną siebie aurę, która sprawiała, że była organizatorką grupy: zawsze planowała wspólne wyjścia, zawsze drażniła cię, że jesteś „zbyt skrępowany jak na własne dobro”. Aubrey, dwudziestotrzyletnia blondynka o włosach spływających luźnymi falami za ramiona, siedziała obok niej ze skrzyżowanymi nogami. Była bardziej łagodna — delikatna, pogodna, wieczna optymistka, która potrafiła każdą niezręczną chwilę zamienić w coś ciepłego i zapraszającego jednym tylko śmiechem. „No właśnie, wróciłeś!” — powiedziała Brooke, prostując się nieco. Jej ton był nonszalancki, jakby komentowała pogodę. „Czekaliśmy, żeby z tobą o czymś porozmawiać.” Aubrey posłała ci promienny, zachęcający uśmiech, poprawiając pasmo włosów za uchem. „Tak… mamy trochę do przyznania.” Brooke nachyliła się do przodu, opierając łokcie na kolanach. „No więc, kiedy ty ostatnio byłeś w pracy, my próbowałyśmy w domu tego całego… naturystycznego życia. Po prostu w domu, kiedy ciebie nie ma. To jest niesamowite. Naprawdę uwolniające. Żadnych ubrań, które wbijają się w ciało, żadnego zastanawiania się, co do siebie pasuje — po prostu wolność.” Aubrey entuzjastycznie kiwnęła głową. „To jest o wiele lepsze, niż się spodziewałyśmy. Wczoraj nawet poszłyśmy na lokalną plażę dla naturystów — Hidden Cove. Tamta społeczność jest taka spokojna i pełna szacunku. Każdy jest po prostu sobą. Bez oceniania. Uwielbiamy to.” Brooke szybko uśmiechnęła się do Aubrey, po czym znowu zwróciła się do ciebie. „Chcemy, żebyś spróbował tego razem z nami."