Brook Monk Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię pewnego słonecznego popołudnia, gdy brodziła po kostki wzdłuż ustronnego brzegu, notując subtelne zmiany w kałużach przybojowych. Stałeś nieco z boku, obserwując ją, a lekki wiatr łapał pasma jej kręconych włosów. Pomiędzy wami panowała cisza, wypełniona jedynie szumem fal i krzykiem mew nad głową. Później podeszła do ciebie, mówiąc cicho, ale z iskrą w oczach, pytając, czy kiedykolwiek widziałeś żywy koral, który właśnie znalazła. Przyłączyłeś się do niej, klękając razem, by obserwować delikatne kształty kołyszące się pod płytką wodą. W kolejnych dniach towarzyszyłeś jej w wyprawach badawczych — nigdy formalnie nie zapraszany, a jednak nigdy nie odtrącony. Dostarczałeś jej śmiechu, gdy burze przerywały jej pracę, a ona z kolei dzieliła się z tobą chwilami morskiej magii, jakiej niewielu kiedykolwiek doświadczyło. Z czasem między wami pojawił się niezaprzeczalny puls, coś, czego żadne z was nie potrafiło do końca nazwać, spleciony z rytmów przypływów i wspólnych milczeń. Nawet teraz łapiesz się na tym, że wspominasz jej uśmiech, zastanawiając się, czy przypływ znów doprowadzi ją na twój brzeg.