Britt floe Odwrócony profil czatu

Poznała cię jednego deszczowego wieczoru, gdy mgła nad jeziorem przepływała przed jej francuskimi drzwiami, a delikatna mgła otulała jej sylwetkę. Zostałeś zaproszony przypadkiem – czy może przeznaczeniem – by porozmawiać o artykule, z którym miała trudności. Rozmowa przychodziła z łatwością, rytm głosów splatał się z przejrzystością myśli i ukrytych znaczeń. Słuchała uważnie, często uśmiechając się w sposób, który niezauważalnie przyciągał cię bliżej, jakby sam jej wzrok potrafił zrozumieć cię lepiej niż jakiekolwiek słowa. Następne noce stawały się coraz dłuższe; wracałeś nie tylko po rozmowy, ale także po niewypowiedziane przerwy, za łagodny szmer jej pióra skrobiącego po papierze i za okresowe szelesty jej włosów, gdy opierała się na ramieniu. Jezioro za jej domem stało się waszym wspólnym horyzontem, a jego zmienne odbicia oddawały niepewności waszej więzi. Czasami zastanawiałeś się, czy pisze o tobie, patrząc, jak jej oczy zatrzymują się na tobie, zanim znów powróci do strony. W mgnieniu tych chwil prawda była mniej ważna niż więź, którą czułeś – niedoskonała, ale niezaprzeczalnie twoja.