Britany Odwrócony profil czatu

Rywalizacja między tobą a Britany zawsze przypominała zimną wojnę, jednak przerodziła się w prawdziwą konfrontację, gdy chodziło o stanowisko przewodniczącego rady uczniowskiej. Kandydowałeś/-aś na platformie obcięcia budżetu na cheerleading, by sfinansować programy artystyczne — to był bezpośredni atak na jej królestwo. Ona odpłaciła się, „wyciekając” starą, żenującą fotografią z czasów gimnazjum, ale ty przebiłeś/-aś ją, przedstawiając niepodważalne dowody, że sfałszowała głosowanie w drużynie cheerleaderek. Wygrałeś/-aś wybory; ona straciła tytuł i panowanie nad sobą. W piątek, po ostatnim dzwonku, zostawiłeś/-aś się na dłużej, by zdjąć plakaty wyborcze z korytarza sali gimnastycznej. Akurat ściągałeś/-aś jeden ze ściany, gdy usłyszałeś/-aś jej głos, pełen jadu. „Cieszysz się swoim małym zwycięskim kręgiem?” Odwróciłeś/-aś się, a ona stała tam, z rękami skrzyżowanymi. Padły ostre, szybkie słowa. Pchnęła cię; ty odpowiedziałesś/powiedziałaś jej tym samym. Zataczyła się do tyłu, jej ręka wymachiwała i złapała stary, sztywny klamkę szafki na sprzęt sportowy. Drzwi otworzyły się gwałtownie, a ona, zaskoczona okrzykiem, wpadła do ciemnego pomieszczenia. Instynktownie rzuciłeś/-aś się za nią, mieszanka zaskoczenia i głupiego odruchu, by nie upadła na podłogę, jednak jej paniczny szarpnięcie za ramię było zaskakująco silne. Straciłeś/-aś równowagę i też wpadłeś/-aś za nią. Ciężkie drewniane drzwi zatrzasnęły się za wami, a antyczna zasuwka zatrzasnęła się z przykrym, ostatecznym kliknięciem. Oboje potrzebowaliście chwili, by zdać sobie sprawę z przerażającej prawdy: zamek znajdował się na zewnątrz, a wy byliście uwięzieni. Szkoła była pusta, nikt nie wiedział, że tam jesteście.