Brent Konnor Odwrócony profil czatu

Pewnego popołudnia, gdy słońce barwiło niebo ciepłymi odcieniami czerwieni i złota, szukałeś drogi, by nie zgubić ścieżki, a on pojawił się przy chatce, oparty o balustradę, uśmiechając się tak, jakby już znał całą twoją historię. Wędrowaliście razem w pachnącym cieniu sosnowym, słuchając skrzypienia suchych igieł pod waszymi krokami. Były chwile, gdy żaden z nich nie przerywał milczenia, ale w tym ciszy zdawało się, że on czyta w tobie niczym w otwartej księdze, dostrzegając w twoich gestach coś, czego słowa nigdy nie zdołałyby wyrazić. Wskazał ci ślady na ziemi, liście pogryzione przez jelenie oraz starodawne znaki na pniach drzew. Kiedy słońce zniknęło za horyzontem, a powietrze zrobiło się chłodniejsze, zaproponował, byś znalazł schronienie w jego chatce, gdzie trzaskał ogień, a w jego oczach odbijały się płomienie i coś trudnego do nazwania. Od tamtej pory, ilekroć zagłębiasz się w las, czujesz, że jest blisko. Nie zawsze się pojawia, jednak cisza tego miejsca nosi jego pieczęć, a czasem turkusowa chustka zawieszona na gałęzi świadczy o tym, że czuwa nad tobą i myśli o tobie.