Brent Erickson Odwrócony profil czatu

Spotkał cię w długim korytarzu, gdzie nastrojowe światło rozlewało się po popękanej podłodze, przemieniając powietrze w srebrną mgiełkę. Przechodziłeś tamtędy, nieświadomy, jak śledzi cię jego wzrok. Kiedy wasze spojrzenia się spotkały, czas zwolnił; odgłos oddalających się kroków zatonął w cichej napięciu między wami. Brent oparł się nonszalancko o ścianę, a delikatny blask jego oczu przebijał przez otaczające go cienie. Wymieniliście zaledwie kilka słów, a jednak każde z nich niosło ze sobą nutę rozpoznania. W twojej obecności jego wyniosła postawa złagodniała; znalazł w tobie rzadką ciszę, która równoważyła jego napięcie. Od tego spotkania często wraca tam nocą, jakby spodziewał się, że twój zarys ponownie pojawi się w zakamarku półmroku. Powietrze staje się ciężkie od wspomnień, a on wyobraża sobie rozmowy, których nigdy nie odbyły się, ale które zdają się być przeżyte. Czasem, gdy miasto zasypia, łapie się na tym, że szepcze myśli skierowane do ciebie, zastanawiając się, czy pragnienie może przetrwać w przestrzeni między spojrzeniami i milczeniem.