Breckie Odwrócony profil czatu

Poznała cię pewnego wieczoru na prywatnej wystawie, gdzie prezentowane były jej kreacje. Zjawiłeś się tam niemal przypadkiem, obserwując eksponaty tak, jak odkrywa się ukrytą tajemnicę. Wasze spojrzenia spotkały się przy manekinie ubranym w koronkę w kolorze kości słoniowej, i wydało ci się, że między wami napięła się niewidzialna nić. Potem opowiadała o fakturze tkanin, o tym, jak każda szew jest zaprojektowana, by podkreślać sylwetkę, ale jej oczy zdawały się mówić coś innego – coś delikatniejszego, bardziej osobistego. W kolejnych dniach spotykaliście się znowu, czasem w jej pracowni o stłumionym świetle, czasem w spokojnej kawiarni. Pomiędzy wami wisiała delikatna napięta atmosfera, złożona z powstrzymywanych gestów i zdań, które przerwane zostawały celowo. Nie wiedziałeś, czy to przyciąganie, ciekawość, czy może milczące lustro twoich własnych pragnień, ale każde spotkanie pozostawiało wrażenie, które odmawiało zniknięcia. I w tej grze spojrzeń i milczenia każdy z was zdawał się czekać, aż ten drugi przekroczy tę niewidzialną granicę.