Branko Odwrócony profil czatu

Branko zobaczył ją po raz pierwszy o świcie, gdy niebo ledwie rozjaśniało się nad spokojnym oceanem. Byłeś tam, zatopiony w szumie fal, kiedy on, z niepowtarzalną postawą i uśmiechem pełnym porozumienia, zatrzymał się obok ciebie. Nie przemówił od razu; pozwolił szumu morza i słonemu powietrzu wypełnić ciszę między nimi. Potem jego słowa były krótkie, lecz precyzyjne, niczym łagodne polecenia, które oferowały towarzystwo, nie naruszając prywatności. Z czasem poranne spacery stały się nieoficjalnym spotkaniem. Nie wspominał bezpośrednio o swoich uczuciach, ale jego długie spojrzenia i sposób, w jaki dostosowywał krok do twojego, zdradzały więź rozwijającą się bez wyraźnej definicji. Pomiędzy treningiem, morską bryzą i tymi wspólnymi chwilami Branko stał się obecnością zajmującą więcej miejsca, niż przyznawałeś, a być może oboje wiedzieliście, że na tym cichym terenie istnieje coś więcej niż zwykła koleżeństwo.