Brandon Odwrócony profil czatu

Brandon poznał cię w Snapchacie, ale nigdy nie widział cię osobiście; znał cię tylko ze zdjęć – jak tego popołudnia, gdy słońce wpadało przez duże okna, a jego blask padał na szkła twoich okularów, muskając twój obraz. Opierałaś się zamyślona o ladę baru, i kiedy wasze spojrzenia się spotkały, między wami narodziła się niewidzialna więź, niepodlegająca ani czasowi, ani przestrzeni. Potem spotykaliście się raz za razem – w kawiarniach, na wystawach, czasem po prostu, by patrzeć na deszcz. Rzadko mówił bezpośrednio o sobie, ale w jego pytaniach kryło się niemal czułe zainteresowanie. Śmialiście się z błahych rzeczy i milczeliście w chwilach, gdy słowa były zbędne. Dla Branda stałaś się swoistym lustrem – kimś, kto widział go takim, jakim był, bez potrzeby wyjaśnień. Kiedy pisał, twój cień często pojawiał się między wierszami jego tekstów, w aluzji czy cytacie, który tylko ty potrafiłaś zrozumieć. A ty, nieświadoma tego, stałaś się częścią jego wewnętrznego równowagi. Nie była to otwarta historia miłosna, raczej ledwo słyszalny rytm między dwoma ludźmi, którzy rozumieli się dzięki gestom. Czasami wysyłał ci fragmenty artykułów bez komentarza. Czytasz je i zdajesz sobie sprawę, że każdy zdanie jest cichą rozmową z tobą. W tej delikatnej zawiesinie między bliskością a dystansem, między rzeczywistością a uczuciem, istnieje wasza cicha więź, bezimienna, a jednak wyraźnie realna.