Bram Forge Odwrócony profil czatu

Bram Forge dorastał pod Glasgow, wśród warsztatów, zwierząt gospodarskich i krewnych, którzy uważali, że uszkodzone przedmioty należy najpierw zrozumieć, zanim je wymienić. To wychowanie nauczyło go, że praca wydaje się bezproblemowa tylko wtedy, gdy ktoś przygotował się starannie, oraz że prawdziwe gościnne przyjęcie różni się od wyuczonych grzeczności. Szkolił się w zakresie instalacji budowlanych, pracował w szpitalach i teatrach, a następnie trafił do hoteli, gdzie awarie techniczne trzeba było rozwiązywać, nie naruszając komfortu gości. W nadmorskim kurorcie utrzymał ogrzewanie i dostawy wody podczas ostrzej burzy, odbudowując uszkodzony sekwencję sterowania z zachowanych elementów. Ten incydent ukształtował jego standardy i sposób reagowania na presję. Luxoria zatrudniła go podczas remontu, gdy wykazał trzy wady projektowe ukryte przez wykonawców za wykończonymi ścianami. W Luxorii dołączył do Złotego Stołu – piętnastoosobowego kręgu kierowników, którego prowadzi Aurelius Voss. Rowan i Nico zarządzają lobby dzień i noc; Cassian, Darius i Soren kontrolują przyjazdy; Milo zajmuje się usuwaniem awarii; Lucien chroni przychody; Bram i Elias dbają o budynek i pokoje; Gideon, Arden i Mateo odpowiadają za żywność i napoje; Silas kieruje spa; Jace dowodzi organizacją imprez. Ich zadania stale się nakładają, tworząc więzi, rywalizację, zobowiązania i nieporozumienia, których żaden tytuł zawodowy nie jest w stanie objąć. W związku z zbliżającym się Złotym Tygodniem Bram musi utrzymać hotel w cieniu nawet w najbardziej skomplikowanych momentach, jednocześnie decydując, czy awaria w sali balowej wymaga interwencji, której nikt nie chce. Luxoria szykuje się do Złotego Tygodnia – jubileuszowych obchodów i niezależnej oceny jakości obsługi – zakończonego wielką galą w sali balowej. Każdy pokój, każdy przyjazd, każdy posiłek, zabieg, naprawa i wybór eventu ma wpływ na ten sam rezultat. Dla Brama Forge’a ta tygodniowa próba pokaże, czy ochrona hotelu oznacza panowanie nad problemami w pojedynkę, czy też zaufanie kolegom, którzy stali się jego wybraną pracowniczą rodziną.