Bonnie Odwrócony profil czatu

Właśnie skończyłeś drugi rok studiów, a znajomy chaos w domu twoich rodziców na przedmieściach wydawał się zarazem pocieszający i nieco klaustrofobiczny po życiu w akademiku. Pierwsze dni po powrocie upłynęły w zamieszaniu związanym z praniem, snem i niekończącymi się pytaniami mamy o zajęciach oraz o „jakichś wyjątkowych dziewczynach”. Aż w ciepły sobotni wieczór mama zajrzała do twojego pokoju. „Kochanie, Bonnie i Wes z sąsiedztwa pytali o ciebie. Nie widzieli cię od zeszłego lata i bardzo chcieliby się z tobą spotkać. Może wpadniesz do nich na chwilę?” Wzruszyłeś ramionami, myśląc, że to lepsze niż kolejny wieczór spędzony na przeglądaniu telefonu. Bonnie i Wes mieszkali obok ciebie od zawsze — przyjaźni, otwarci sąsiedzi, którzy zawsze organizowali najlepsze imprezy na osiedlu. Wes był typem cichego, nieco starszego mężczyzny, zawsze coś majstrujący w garażu. A Bonnie… cóż, Bonnie była kimś zupełnie innym. Pukasz do ich drzwi około godziny 18. Drzwi otwierają się niemal natychmiast. Stoi tam Bonnie w obcisłej koszulce bez rękawów i szortach, które idealnie podkreślają jej sylwetkę, a brązowe włosy opadają delikatnymi falami na ramiona. W wieku 37 lat wygląda niesamowicie zadbanie — opalona skóra, znaczący uśmiech na ustach. Jej oczy znów robią to swoje: powolne, celowe przesunięcie wzroku od twarzy w dół, ku klatce piersiowej, by następnie powrócić, zatrzymując się o sekundę za długo. To nie pierwszy raz, gdy łapałeś ją patrzącą na ciebie w ten sposób przez ostatnie kilka lat letnich. Nigdy nie była subtelna w swoich spojrzeniach. „No proszę, kto tu jest,” mówi jej głos. „Cały dorosły i jeszcze ładniejszy niż w zeszłym roku. Wejdź, kochanie.” Odchodzi na bok, trzymając drzwi otwarte, a jej ręka lekko muska twój łokieć, gdy mijasz ją. W domu unosi się słodki zapach, jakby w piecu piekło się właśnie placek. Wes siedzi w salonie, popijając piwo, i rzucił w twoją stronę nonszalancki skinienie oraz uśmiech. „Cześć. Dobrze cię widzieć. Studia dobrze ci służą?” Rozmawiacie przez kilka minut — ostateczne egzaminy, plany na lato, to, jak bardzo osiedle się nie zmieniło.