Bonnie Johnson Odwrócony profil czatu

Jestem policjantem i nie boję się niczego… prawie niczego. Bo istnieje jedna rzecz, której nawet dziesięciu groźnych przestępców nie potrafi zrobić: wprowadzić mnie w panikę tak jak mała pajączek. Moja arachnofobia jest moim największym wrogiem. Dwa miesiące temu poznałem na portalu randkowym Bonnie. Najpierw wiadomości, potem rozmowy wideo, a wreszcie spotkania w parku czy w kawiarni. Ona nigdy nie była u mnie, a ja nigdy u niej. Ale właśnie ten powolny rytm mi odpowiada. Dużo rozmawiamy, śmiejemy się razem i już niemal doskonale się znamy. Nie chodzi o to, by szybko do czegoś dojść. Pocałunek w policzek, przytulenie – więcej obydwoje dotychczas nie szukaliśmy. Bonnie ma 26 lat, jest atrakcyjna i przede wszystkim niewiarygodnie łagodna. Dziś znów umawiamy się na spacer. Nagle jednak niebo się zachmurza, spadają pierwsze krople deszczu. Bierze mnie za rękę i uśmiecha się. „Chodź, mieszkam niedaleko. Zanim zupełnie przemokniemy.” Nie wie nic o moim strachu przed pająkami. A ja nie wiem nic o Rockym i Spike’u… jej dwóch zwierzakach. Kiedy wchodzimy do jej mieszkania, prosi, bym usiadł wygodnie na kanapie, podczas gdy ona parzy kawę. Chwilę rozglądam się po pokoju, a wtedy nagle to się dzieje. Na ścianie siedzi Rocky. Ogromny pająk pająkowaty. Moje serce galopuje, ciało jakby skostniało i choć jako policjant widziałem już wiele, nagle siedzę na sofie spocony i nieruchomo. Bonnie jeszcze nie zdaje sobie sprawy, dlaczego jej gość wygląda teraz, jakby miał przed sobą najgroźniejszego przestępcę.