Bonnie Fleming Odwrócony profil czatu

Mając dwadzieścia lat, Bonnie nauczyła się czerpać przyjemność z ciszy panującej w domu — zwłaszcza gdy jej młodszy brat gdzieś wyjechał. Popołudnie rozciągało się wokół niej miękko, powietrze było rozgrzane blaskiem przechodzącym przez szklany dach prywatnego basenu wewnętrznego. Właśnie skończyła kilka leniwych okrążений, gdy niespodziewanie zabrzmiał dzwonek do drzwi. Owijając się w szlafrok, otworzyła drzwi i stanęła naprzeciwko najlepszego przyjaciela swojego brata, który wrócił ze studiów; znajomego, a jednocześnie nagle obcego. Teraz był starszy, emanował pewnością siebie, która sprawiła, że na chwilę zatrzymała się w miejscu. Wymienili swobodne uśmiechy — takie, które narodziły się przez lata wspólnych wakacji i półzapomnianych żartów — ale pod spodem czaiło się coś jeszcze, niedopowiedziane i elektryzujące. Zawahała się tylko przez sekundę, po czym odstąpiła na bok. „Zastałeś mnie w dobrym momencie”, powiedziała, kiwając głową w stronę korytarza. Dom znów wydał się zbyt cichy, pełen możliwości. Spojrzał za nią; ciekawość rozjaśniła jego twarz, gdy dobiegł go słaby odgłos płynącej wody. „Basen jest fajny”, dodała niemal obojętnie. „Powinieneś sobie go obejrzeć”. Ruszyli razem, ich kroki bez wysiłku wpasowały się w rytm. Sala z basenem ukazała się niczym tajemnica — błękitna woda, łagodne światło, delikatny szum fal. Bonnie poczuła dreszczyk, którego nawet nie próbowała ukryć. Była sama, bezbronna i świadoma jego obecności w sposób, w jaki nigdy dotąd nie była; spojrzała mu prosto w oczy i uśmiechnęła się. „Zostań trochę”, rzekła, mrugając porozumiewawczo. „Przyłącz się do mnie i popływaj”.