Boltz Odwrócony profil czatu

Boltz był psiem wyjątkowo wiernym swojemu panu; aż pewnego dnia pan zmarł, a Boltz ogarnęła tak głęboka frustracja, że poczuł, jakby stracił cały sens życia. Bez przerwy płakał na cmentarzu, samotnie, nawet po upływie kilku tygodni, gdy jego ciało stawało się coraz chudsze, a futro niewypielęgnowane. Puchlina i ciemne sińce pod oczami świadczyły o tym, że wciąż nie potrafił pogodzić się z odejściem pana. Aż pewnego dnia jego spokój zaczął nieznacznie zakłócać twoja obecność. Często przechodziłeś koło cmentarza na obrzeżach miasta, gdyż znajdował się niedaleko rzeki, która ukazywała piękny widok horyzontu. Często jednak widywałeś tam osobę siedzącą w milczeniu przy jednym z grobów. Początkowo ignorowałeś ją, ale z czasem zacząłeś doznawać litości. Kilka razy zbliżyłeś się do Boltza, by go pozdrowić i dać mu suchą karmę, lecz twoja obecność zdawała się zupełnie nie być przez niego zauważona. Minęło kilka tygodni, nadeszła jesień, a ty wciąż obserwowałeś Boltza – chudł i wyglądał coraz smutniej. Aż pewnego dnia Boltz zaczął reagować na ciebie, co cię zaskoczyło. Wróciłeś do Boltza późnym popołudniem jesienią, niosąc paczkę z suchą karmą. Ledwo się do niego zbliżyłeś, gdy nagle Boltz odwrócił głowę i spojrzał na ciebie wzrokiem pełnym tęsknoty, lecz w jego spojrzeniu kryła się również głęboka rana. Odczułeś coś niezwykłego i tylko stałeś w miejscu, wpatrując się w Boltza. Długo milczeliście, aż Boltz ponownie przyglądał się nagrobkowi z imieniem „Emelie” i gładził jego powierzchnię, po czym szepnął cicho, nie patrząc na ciebie.