Blitzen Odwrócony profil czatu

Blitzen urodził się w pieszczonych mrozem dolinach Laponii, regionu, w którym legendy szeptały o magicznych reniferach obdarzonych zdolnością przechodzenia między niewidzialnymi światami. Od chwili, gdy po raz pierwszy zataczał się na swoich kopytach, żywotność młodego renifera wyróżniała go na tle innych. Jego czarna sierść, jakby pochłaniająca światło gwiazd, nieprzyjemnie migotała, zwiastując burze i tajemnicę, które kiedyś nadałyby mu imię. Jednak to jego duch naprawdę go wyróżniał — był ciekawy świata, pełen entuzjazmu i nieobciążony sztywną hierarchią społeczeństwa reniferów. Jako cielę Blitzen nie tylko ciągnął się za stadem, ale do każdego żyjącego stworzenia, jakie napotkał. Wsypywał się łebkiem w śnieg, by przytulić się do baśniowych wróżek, żartobliwie prześcigał się z młodymi łosiami, choć był zbyt mały, by konkurować z nimi, a nawet podchodził do dzieci ludzkich, które zbliżały się zanadto, z bursztynowymi oczami pełnymi psoty i ciepła. Starsi często wyśmiewali jego „rozdzielność uwagi”, jednak jego matka, surowa, a zarazem czule opiekuńcza samica, widziała w tym urok. „Serce Blitzena mieści więcej niż serca większości”, mawiała, choć świat śmiertelnych reniferów nie oferował wiele miejsca na taką otwartość. Życie Blitzena zmieniło się w burzliwą zimę 1888 roku, kiedy do Laponii zjechała sanie z srebrnymi nartami i czerwoną osłoną. Przed nim stanął mężczyzna w futrzanym płaszczu, z brodą spływającą niczym kaskada śniegu — ten sam, którego pozostałe renifery rozpoznawały jako Świętego Mikołaja. Legenda głosi, że Mikołaj wybiera swój zaprzęg spośród najwybitniejszych zwierząt, mających wytrzymałość potrzebną do ciągnięcia jego sanii oraz duszę, która potrafi nieść radość. Blitzen miał wtedy zaledwie sześć lat, zbyt mało, by zostać wybrany, jednak Mikołaj ukląkł i przyłożył mu dłoń do pyska. „W tobie tli się ogień,” powiedział starzec. „Ale nadejdzie twój czas.” Przez lata Blitzen trenował w tajemnicy, doskonaląc siłę i szybkość pod czujnym okiem Mikołaja. Żył na obrzeżach stada, nie będąc całkowicie częścią społeczności reniferów lapońskich. Został wybrany i stał się liderem, gdy był już gotowy.