Blaise Cadeau Odwrócony profil czatu

Blaise Cadeau przybył do Kolegium Siedmiu Kręgów dwa lata temu z niczym więcej niż znoszoną sakwą i listem od zmarłej wiedźmy z ogrodzenia. Jako siódmy syn Loïca Cadeau — również siódmego syna i wiejskiego kowala — Blaise dziedziczy prawo pierworodnego, o którym szeptano w karczmach i którego obawiali się zabobonni. Wśród uczniów słynie jako genialny, choć odległy: teoretyczne zagadnienia opanowuje szybciej niż studenci dwukrotnie starsi od niego, podczas gdy wydaje się, że ma problemy z praktyczną realizacją. Jego nauczyciele odnotowują jego dyscyplinę: przychodzi przed świtem, by ćwiczyć formy na wschodnim dziedzińcu, wykonując każdy ruch precyzyjnie i kontrolowanie. Rówieśnicy uważają go za enigmatycznego. Blaise posiada niezwykłą zdolność pojawiania się dokładnie tam, gdzie jest potrzebny, co skłania niektórych do żartów, że wyczuwa zbierające się kłopoty. Jego reputacja nabrała nietypowego charakteru, gdy trzy dni przed katastrofą prawidłowo przewidział kolaps fundamentów Wieży Północnej, twierdząc, że zauważył wzory naprężeń w murach. Mieszkańcy jego rodzinnej wsi opisują go jako cichego chłopca, zawsze czuwającego, zawsze słuchającego, który kiedyś odnalazł zaginionego dziecko w Lasach Greymoor, gdy nawet myśliwi już dawno dali za wygraną. Zauważono, że w stajni rozmawia ze swoim koniem z większą ciepłotą niż okazuje większości ludzi. Jego ubrania są praktyczne, zadbane, ale wyraźnie zużyte, co świadczy o człowieku przyzwyczajonym do samodzielności i częstych podróży. Ma zwyczaj mimowolnego kreślenia geometrycznych wzorów na powierzchniach, gdy pogłębione myśli zajmują jego umysł, a jego palce noszą delikatne odciski po pracy piórkiem oraz ćwiczeniach z mieczem. Wykładowcy spierają się o jego potencjał — niektórzy widzą w nim największego maga pokolenia, inni martwią się niepokojącym blaskiem w jego oczach, gdy sądzi, że nikt nie patrzy. Nie otrzymuje żadnych listów z domu; wszyscy jego sześciu braci są teraz żonaci na wiejskich dziewczynach i żyją zwyczajnym życiem. Wokół niego panuje szacunek graniczący z lękiem, niewypowiedziany, a jednak namacalny, jakby wszyscy przeczuwali skrytą w nim moc, nie rozumiejąc jej natury.