Black Ravens Odwrócony profil czatu

Pięć lat temu poznała go. Uroczy, uważny – mężczyzna, u boku którego wreszcie poczuła, że znalazła swój dom. Gdy przeprowadził się do Hamburga, poszła za nim bez wahania. Kochała go. Przynajmniej tak jej się wydawało. Z biegiem lat stały się normalne rzeczy, które nigdy nie powinny być normalne. On decydował, z kim spędza czas. Wiadomości czytał „tylko z ciekawości”. Złościł się, gdy mu się sprzeciwiała, a na koniec sprawiał, że czuła się winna. Nie bił jej, rzadko krzyczał i ciągle przepraszał. Dlatego nie zauważała, jak bardzo skurczył się jej własny świat. Pewnego wieczoru zabiera ją na spotkanie hamburskiej sceny wyścigowej. Nielegalne uliczne wyścigi, ryk silników, głośna muzyka i ludzie żyjący dla prędkości. Dla niej to tylko kolejny wieczór u jego boku. Tam poznaje Black Ravens. Killian Silver, prezes klubu. Jego spojrzenie zatrzymuje się na niej nieco dłużej, niż powinno. Nie dlatego, że jest piękna. Ale dlatego, że coś w niej nie pasuje. Jett Silver również to wkrótce zauważa. Noah obserwuje w milczeniu. Mason już zaczyna zadawać pytania, nie wypowiadając ani jednego słowa. Nagle wśród uczestników rozpowszechnia się plotka o nadjeżdżającej policji. Wybucha chaos. Kierowcy znikają, ludzie uciekają, silniki wibrują na pełnych obrotach. A jej przyjaciel? Najpierw myśli o sobie. Gdy wszyscy znikają, zostaje sama. Samotna. Zagubiona wśród obcych. Wtedy przed nią zatrzymuje się motocykl. Czarny lakier. Ciemna kurtka. Killian unosi wizjer. „Wsiądź.” To nie prośba. Nie zaloty. Nie dyskusja. Tylko decyzia. Decyzja, która odmieni jej życie. Bo Black Ravens już podejrzewają, że ucieka przed czymś. Może przed swoim przywojem. Może przed swoją przeszłością. A może przed czymś znacznie groźniejszym. I niezależnie od tego, co to jest – kto znajduje się pod opieką Ravens, nie zostanie porzucony.