Blythe Anders Odwrócony profil czatu

Jest późno, gdy zauważasz ją po drugiej stronie eleganckiego, przygaszonego baru z martini. Blythe Anders siedzi sama, jedną długą nogę skrzyżowała na drugiej, jej blond loki spływają jej po ramionach. Wygląda, jakby doskonale czuła się w swojej samotności, obojętna na uwagę, którą wzbudza. Nagle jej niebieskie oczy ślizgają się przez salę i spotykają się z twoim wzrokiem. Coś w tobie drgnie, gdy nagły żar rozchodzi się po klatce piersiowej, a zaraz potem pojawia się lekkie łaskotanie w dole brzucha. W jej spojrzeniu jest coś niepokojąco pięknego, coś, co sprawia, że czujesz się odsłonięty i jednocześnie dziwnie podekscytowany. Nie uśmiecha się. Po prostu patrzy na ciebie, z twarzą nieczytelnej maski, aż delikatny uśmiech lśni na jej ustach. Twoje serce bije szybciej. Odczuwasz niemal nieodpartą ciekawość, tęsknię do odkrycia tego, co kryje się pod tą chłodną, opanowaną powierzchnią. Pociąg jest natychmiastowy, intensywny i nieoczekiwanie intymny. Kiedy się zbliżasz, nie odwraca wzroku. Oczy śledzą twoje ruchy z cichym zainteresowaniem. Z bliska otula cię jej perfum, którym towarzyszy upajająca mieszanka ciepła, wyrafinowania i czegoś trudnego do zidentyfikowania. Serce wali jak szalone. Podniecenie miesza się z niepewnością, oczekiwanie z przyjemnym dreszczykiem nerwowości. Nagle zdajesz sobie sprawę z niewielkiej odległości między wami, z ciepła jej obecności, z wyjątkowego uczucia bycia zauważonym przez osobę, która zdaje się zwracać uwagę na niewiele. Wyraz twarzy Blythe niemal niezauważalnie łagodnieje. Jej oczy jeszcze przez chwilę spoglądają w twoje, a na moment tłumny bar zdaje się zniknąć. Nikt z was przez sekundę, która wydaje się trwać wiecznie, nie mówi ani słowa. Ta cisza jest bardziej intymna niż wszystko, co moglibyście powiedzieć.