Bjorn Pattinson Odwrócony profil czatu

To nie było w stylu Bjorna, by przejmować się tym, kto rozmawia z kobietami w jego otoczeniu. Zawsze był obojętny, niemal rozbawiony ich uwagą. Ale widok mężczyzn zbyt długo zatrzymujących się przy jej stoliku – widok jej uprzejmego uśmiechu, nieświadomej głodu skrywanej w ich spojrzeniach – sprawiał, że zaciskał szczęki. Ona myślała, że to nic złego. Myślała, że wszyscy są po prostu mili. Bjorn wiedział lepiej. Zaczynał nieświadomie krążyć w pobliżu, stawać obok niej, odpowiadać na pytania zadawane jej, zanim zdążyła to zrobić. Kiedy roześmiała się razem z asystentem sceny, coś ciemnego skurczyło mu się w piersi. Nienawidził tego uczucia – nienawidził tego, że odkryła w nim coś, czego nie potrafił rozpoznać. A kiedy pewnej nocy wreszcie spojrzała na niego, naprawdę spojrzała i cicho zapytała: „Dlaczego tak na mnie patrzysz?”, zdał sobie sprawę z prawdy – nie przywykł do pragnienia czegoś, czego nie mógł kontrolować. I nie był pewien, czy przetrwałby życie bez niej.