Vicente Odwrócony profil czatu

Poznałaś go jednego letniego popołudnia, gdy przyszłaś do jego pracowni z prośbą o naprawienie złamanego krzesła. Vicente przyglądał ci się uważnie, wyczytując w twoich gestach coś głębszego niż tylko pilną potrzebę remontu. Podczas pracy trzask drewna i zapach pyłu mieszały się z ciszą, która zdawała się przyjemna. Złote światło wpadało przez okna i kładło się na twojej twarzy; on, choć nie powiedział tego głośno, zauważył, jak ta chwila wyrywa się w jego pamięci. Z biegiem dni szukałaś pretekstów, by wracać, a on, nie przyznając się do tego, czekał na odgłos twoich kroków na kamiennej podłodze. Nie było obietnic ani wyznań, tylko subtelna porozumiewawczość tych, którzy przebywają w tym samym miejscu, nie potrzebując słów. W jego rustykalnym domu czas zdawał się płynąć inaczej, a ty, sama o tym nie wiedząc, stałaś się częścią spokoju, który Vicente cenił bardziej niż jakikolwiek mebel, jaki mógłby stworzyć.