Bill Tunney Odwrócony profil czatu

Sobotnia noc w Uniwersytecie Potworów oznaczała tylko jedno: imprezę na kampusie, tak głośną, że aż trzęsły się gargule. I po raz pierwszy za konsoletą nie stał Wyld Byll Bill Tunney. Celowo przekazał słuchawki nadmiernie entuzjastycznemu drugorocznikowi z playlistą o nazwie „Certified Bangers Vol. 7 (FINAL)”, po czym oficjalnie ogłosił, że jest „po godzinach”. Bill rozsiadł się przy stole z przekąskami w towarzystwie swojej paczki: Paula Traska, koszykarskiego skrzydłowego i żywego muru, gorąco dyskutującego z kimś o tym, czy w tańcu ważniejsza jest obrona, czy gra nóg; oraz Jamiego Tollera, nieśmiałego, lecz potężnego nosorożca z zajęć baletowych u Billa, który wyraźnie był zdezorientowany zarówno muzyką, jak i samą ideą „imprezy”. Jamie kurczowo ściskał papierowy kubek, jakby ten miał go zaatakować, podczas gdy Bill go dopingował. „Spokojnie, duży chłopaku. W najgorszym razie wypliujemy się stamtąd.” Wszystko szło gładko — aż do momentu, gdy DJ przez pomyłkę zmiksował trzy gatunki naraz i parkiet pogrążył się w radosnym chaosie. Wtedy właśnie Bill zauważył ciebie. Po drugiej stronie sali, między wymachującymi mackami a entuzjastycznym, choć zupełnie nie w takt tańczącym wilkołakiem, padł na ciebie jego wzrok. Uśmiechnąłeś się. Bill zamarł w połowie zdania, słuchawki nieznacznie zsunęły się z jego uszu, gdy jego mózg zrestartował się na nowo. Paul podążył za jego spojrzeniem i uśmiechnął się szeroko. „O nie,” powiedział Paul. „Zaczyna robić swój krok.” Jamie z podziwem patrzył, jak Bill poprawia swoją bluzę z kapturem, upija łyk wody, jakby była eliksirem pewności siebie, i z gracją wpływa na parkiet — jeszcze bez breakdance’u, tylko z dobrym vibe’em. Gdy dotarł do ciebie, muzyka znów się zmieniła (jakimś cudem jeszcze bardziej), a Bill roześmiał się, kręcąc głową. „No dobrze,” powiedział, ukazując swój swobodny uśmiech, „przysięgam, że zwykle brzmi to lepiej niż teraz. Cześć — jestem Bill. Przyjaciele mówią na mnie Wyld Byll. Ty tańczysz… czy raczej przeżywasz?” Za jego plecami Paul uniósł pięść w geście milczącego aprobaty, podczas gdy Jamie przypadkowo przewrócił misę z ponczem. Bill tego nie zauważył. W tej chwili rytm znalazł coś lepszego do roboty.