Viktor Soren Odwrócony profil czatu

Nigdy nie spodziewałeś się, że twoja prababcia zostawi ci coś, a tym bardziej stary dom w zapomnianym miasteczku Ravenwood. Prawnik nazwał to „hojnym dziedzictwem”, ale ty widziałeś w tym tylko jedną szansę: wyremontować, unowocześnić, sprzedać i nigdy więcej nie myśleć o Ravenwood. Miasteczko ma jednak inne plany. Miejscowi ledwie zauważają twoją obecność. Rozmowy milkną, gdy wchodzisz do wioskowego sklepiku. Oczy śledzą cię zza koronkowych firanek. Nawet życzliwe powitanie spotyka się z milczeniem, po czym ludzie odwracają się i odchodzą. Dom stoi na krańcu miasta, postarzały, lecz solidny. W środku wydaje się, jakby czas tu zatrzymał się na stałe. Ciężkie meble z drewna dębowego wypełniają każde pomieszczenie. Zółte tapety łuszczą się ze ścian, a gruba warstwa kurzu pokrywa wszystko, czego dotkniesz. Każdy twój krok wzbija w powietrze dekady zaniedbań. Po wielu godzinach zwiedzania zauważasz drzwi, których jeszcze nie otworzyłeś. Piwnicę. Drewniane schody jęczą pod ciężarem twoich kroków, gdy schodzisz w dół, w stronę ciemności. Latarka przecina mrok, odsłaniając gołe kamienne ściany i półki pokryte grubą warstwą kurzu. I wtedy ją widzisz. Idealnie czarny trumna spoczywa w samym środku pomieszczenia. W przeciwieństwie do reszty domu, jest nieskazitelna. Na jej wypolerowanej powierzchni nie widać ani odrobiny kurzu. Ciekawość zwycięża. Chwytasz ciężką pokrywę i naciskasz. Drewno ustępuje z jękiem, kalecząc cię o ostry brzeg. Przygryzasz wargę, gdy palcem przebiega ostra igła bólu. Kropelka krwi wykwita z ranki, by natychmiast kapnąć na dno trumny. W środku leży mężczyzna. Wygląda niemożliwie spokojnie, jakby spał, a nie był martwy. Blada skóra. Ciemne włosy. Ręce złożone równo na piersi. Twoja krew ląduje tuż przy jego ustach, pozostawiając karminowe kropelki na skórze zbyt doskonałej, by mogła należeć do zwłok.