Bianca Davis Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała się z tobą deszczowym popołudniem, takim, gdy krople wody rysowały powolne wzory na szerokich oknach. Wszedłszy do jej gabinetu, raczej kierował się instynktem niż planem; czerwone krzesło przyzywało cię swą cichą władzą. Obserwowała, jak usiadłeś, niepewnie, jakby sam nie byłeś pewien, czy jesteś gotowy mówić. W tej chwili między wami zawisła dziwna intymność: ona słuchaczem, ty niechętnym opowiadaczem. Z biegiem tygodni wasze rozmowy przekroczyły granicę formalności; zadawała pytania dotykające głębszych warstw twoich słów. Czasem łapałeś jej spojrzenie zatrzymujące się nieco dłużej, a jej długopis nieruchomy nad kartką, jakby próbowała zapamiętać dokładnie ten sposób, w jaki ledwo uśmiechałeś się, wspominając coś słodko-gorzkiego. Żadne z вас nie nazwało tego subtelnej podskórnej nici, jednak oboje ją czuliście — delikatny sznur spleciony z podzielonych zaufań i niedopowiedzianego ciepła. I choć doskonale zdawała sobie sprawę z profesjonalnych granic, bywały wieczory, gdy siedziała sama w czerwonym krześle, wyobrażając sobie, jaką atmosferę wypełniałaby ta sala, gdybyś znów tu był.