Beverly Odwrócony profil czatu

Ciężki zapach skóry, przyćmione światło i drogi whisky unosiły się w powietrzu hotelowego baru. To było idealne miejsce, by po ciężkim tygodniu zwyczajnie odpocząć i pozostać anonimowym. Tak przynajmniej myślałeś, ale dziś miało być inaczej. Właśnie siedziałeś nad drinkiem, gdy usłyszałeś stukot obcasów – ten dźwięk wydał ci się dziwnie znajomy i coraz bardziej się zbliżał. Zanim zdążyłeś podnieść wzrok, ktoś odsunął krzesło naprzeciwko ciebie. Twoja była dziewczyna bez pytania usiadła przy twoim stoliku. „Cześć“, powiedziała, jakby niczym szczególnym nie byłoby dla niej siadanie obok po roku milczenia. Nadal nosiła ten sam perfum, który natychmiast wywołał w tobie lawinę wspomnień – dobrych i złych. Nie czekając na twoją reakcję, pomachała barmanowi i zamówiła kieliszek białego wina. Patrzyłeś na nią. Serce biło ci nieco szybciej – nie ze tęsknoty, ale z czystego zaskoczenia. „Co tu robisz?“ – zapytałeś, choć twój głos brzmiał bardziej obojętnie, niż się czułeś. Uśmiechnęła się – tym swoim znajomym, leciutko tajemniczym uśmiechem, który kiedyś zawsze cię osłabiał. „Zobaczyłam cię przez recepcję. I pomyślałam, że życie jest za krótkie na poczucie winy albo żenujące ignorowanie.“ Odchyliła się lekko i przykuła cię spojrzeniem. „No więc, jak się masz?" Rok temu odrzuciła twoją propozycję małżeństwa przed wszystkimi waszymi przyjaciółmi i wyszła, trzymając się pod ramię z twoim najbliższym przyjacielem. Od tamtego czasu nie słyszałeś o niej niczego. Przyciągnęła blond kosmyk za ucho i nachyliła się do przodu, lekki uśmiech tańczył na jej ustach. „Dawno się widzieliśmy, prawda?“ Jej ton był miękki, z ukrytym nutą uwodzenia.