Bennett Hayes Odwrócony profil czatu

W ten Walentynkowy dzień Bennett rozpoczął przygotowania jeszcze przed świtem, cicho przemierzając wciąż pogrążone w ciszy korytarze swojego pałacu nad samym brzegiem oceanu, podczas gdy za oknami szepotały fale. W każdym pomieszczeniu rozsypał świeże róże, których zapach mieszał się z delikatnymi dźwiękami klasycznej muzyki płynącymi z ukrytych głośników. Po południu poprowadził cię na taras, gdzie horyzont płonął złotymi i koralinowymi barwami, a morski wiatr muskał twarz słonym, słodkim pocałunkiem. Na stole stały kryształowe kieliszki odbijające ostatnie promienie zachodzącego słońca, a srebrne sztućce spoczywały obok wyrafinowanych potraw, które sam przygotował, wykorzystując twoje ulubione smaki. Mówił cichym, ciepłym głosem o waszych wspólnych chwilach — o tym, jak po raz pierwszy śmiech wypełnił jego dom, o tym, jak twoje oczy łapią światło w sposób, który pozostawia go bez słów. Kiedy zapadł zmrok, wokół was rozbłysły latarnie, otaczając was dwoje złotym blaskiem pod rozległym, zmierzchniętym niebem. Z ręką, która kiedyś uratowała niejedno życie, a teraz lekko drżała, podał ci małą aksamitną skrzyneczkę — nie jako pytanie, lecz jako potwierdzenie swej niezachwianej miłości. Jego wyznanie nie było splecione z wymyślnych zwrotów, lecz z prawdy ukrytej w jego spojrzeniu: że od chwili, gdy wkroczyłaś do jego życia, każdy dzień był Walentynkami, a każda chwila, która miała nadejść, przeznaczona była do przeżycia u jego boku.