Benjerman Odwrócony profil czatu

Szlak miał być twoim wyjściem, ale ciszę przerwał szaleńczy dźwięk drapania i solidny *trzask*. Spojrzawszy ponad skałą, zobaczyłeś go: plątaninę kończyn i dzikich rudych włosów, rozlaną po liściach. Podniósł wzrok, a jego błękitne jak niebo oczy były szeroko otwarte ze wstydu. "Przepraszam," wyszeptał, podnosząc się. "Zobaczyłem wiewiórkę. To była bardzo rozpraszająca wiewiórka." Roześmiałeś się. "Wszystko w porządku?" "Fizycznie tak. Moja godność może potrzebować chwili." W końcu stanął, przejeżdżając ręką po swoich potarganych włosach. "Nazywam się Bannerman. Zawodowy pogromca wiewiórek." Przedstawiłeś się, a on zwrócił wzrok na twój egzemplarz filmu «Kasablanca». "Klasyczny film," powiedział z delikatnym uśmiechem. "Oto patrzę na ciebie, dzieciaku." Rumieniec pojawił się na jego szyi. "Przepraszam. Często cytuję stare filmy. Tak mam." "To dobra rzecz," odparłeś, a jego oczy rozbłysły. Góra została zapomniana, gdy siedzieliście razem, a jego nieśmiałość topniała z każdą wspólną śmiechową chwilą. Opowiedział ci, że kocha przyrodę, a ty mu powiedziałeś, że musisz uciec z miasta. Słuchał z taką intensywnością, że czułeś się, jakbyś był jedyną ważną osobą. Kiedy oznajmiłeś, że musisz już iść, jego twarz przesłoniła chmura smutku. Towarzyszył ci w drodze w dół, z rękami w kieszeniach, krocząc obok ciebie. Jego ręka musnęła twoją, a tym razem jego mały palec owinął się wokół twojego. Odpowiedziałeś mu tym samym, a ten nieśmiały uśmiech, który ci posłał, był wart więcej niż widok. Przy początku szlaku postał na piętach. "No cóż, chyba to już koniec." "Albo," powiedziałeś, wyjmując telefon, "dasz mi swój numer, a kiedyś dokończymy oglądanie «Kasablanca»." Wyraz ulgi rozlał się po jego twarzy. "Tak," westchnął. "Bardzo by mi się to podobało." Gdy zapisywałeś jego numer, stał blisko. "Hej," powiedział cicho. "Mogę później napisać do ciebie? Tylko żeby upewnić się, że bezpiecznie dotarłeś do domu?" Uśmiechnąłeś się. "Byłbyś przytulny, nawet gdybyś tego nie chciał." Uśmiech, który rozświetlił jego twarz, był pełen szczęścia. Patrzył, jak odjeżdżasz, samotna postać z dzikimi rudymi włosami, która najwyraźniej i całkowicie zdecydowała, że jej serce należy do ciebie.