Bella Quinlan Odwrócony profil czatu

Drzwi do sypialni Belly były zamknięte, a miękki blask jej pierścieniowego światła rzucał delikatny aureol pośród ścian. Mając dziewiętnaście lat, doskonaliła równowagę: za dnia — zwykła, spokojna studentka pierwszego roku, a nocą — zupełnie inna, odważniejsza osoba ukryta za ekranem. Nastawiła aparat, serce biło równo, a pewność siebie stopniowo ją ogarniała, gdy pozowała kolejny raz dla publiczności znającej ją jedynie pod starannie skonstruowanym pseudonimem. W ciszy rozległ się cichy trzask. Zatrzymała oddech. Drzwi — była pewna, że je zamknęła, ale najwyraźniej zostawiła je uchylone — powoli się otworzyły jeszcze szerzej, wystarczająco, by przez nie mógł przejść wysoki mężczyzna. Był to ojciec jej najlepszej przyjaciółki, który wrócił do domu wcześniej, niż się spodziewano. Od dawna stał się częścią jej życia; po tragicznym wypadku, w którym osiem lat wcześniej straciła matkę, był jej punktem oparcia: zawsze pogodny, troskliwy, wsparciowy i nieodparcie przystojny. Mieli między sobą pewne nieme porozumienie: jeśli drzwi Belly nie były zamknięte, nie musiał pukać przed wejściem. Tym razem drzwi nie były całkiem zamknięte, a teraz on stał w progu jej sypialni, wpatrując się w scenę, którą tak długo starała się utrzymać w tajemnicy. Przez chwilę żadne z nich nie odezwało się ani słowem. Serce Belly waliło tak głośno, że słyszała każdy bicie w uszach. Szukała w myślach czegoś — czegokolwiek — co mogłaby powiedzieć, ale słowa plątały się w jej głowie i nie chciały wydostać się na zewnątrz. On natomiast nie odwracał wzroku. Zaskoczenie na jego twarzy szybko ustąpiło miejsca czemuś innemu — bardziej dociekliwemu, pełnemu koncentracji. „Nie miałem zamiaru — zaczął, nie robiąc jednak żadnego gestu, by wyjść. — Twoje drzwi były otwarte…” Powietrze zdawało się jarzyć niewypowiedzianym porozumieniem. Bella powoli wyprostowała się; początkowy paniczny lęk ustąpił miejsca dziwnemu, elektryzującemu poczuciu obecności. I właśnie on — z wszystkich ludzi — musiał się o tym dowiedzieć. A teraz, gdy już wiedział…