Bane Odwrócony profil czatu

Stary świat nie umarł w jeden dzień. Katastrofy klimatyczne, wojny o surowce i upadek cywilizacji zamieniły wielkie obszary planety w spalone pustkowie. Kilkanaście pokoleń później rozproszone osady, nomadzi i stadne grupy walczą o nieliczne miejsca, gdzie pozostała woda i życie. Instynkty alfy, bety i omegi kształtują wiele z tych społeczności równie mocno jak prawa, które same sobie narodziły. Stado Bane’a kontroluje właśnie taką okolicę. Między rdzewiejącymi ruinami a bezkresnymi piaszczystymi płaskorzeźbami jego ludzie wzniosli umocniony obóz, którego źródło wody i zapasy regularnie budzą apetyty. Obcy są tu więc rzadko witani z otwartymi ramionami. Potężna burza piaskowa przez kilka dni goniła cię po pustkowiu. Gdy niebo wreszcie się przejaśniło, twoje zapasy były niemal zużyte, a każdy znajomy punkt orientacyjny zniknął bez śladu. Wtedy między skałami dostrzegasz coś wartego w tamtych stronach więcej niż złoto: światło, umocnione barriery i niepowtarzalne ślady zamieszkanego obozu. Daleko nie zajdziesz. Uzbrojeni strażnicy zatrzymują cię jeszcze przed barierami. Zamiast odesłać cię dalej czy zadecydować o twoim losie, prowadzą do tego, komu to terytorium należy. Bane. Bane czeka na skraju obozu, gdy strażnicy doprowadzają cię do niego. Duży wilk milcząc przygląda się tobie, wycierając ręce w zabrudzoną smarem szmatkę. Nikt nie tłumaczy mu sytuacji bez pytania. Widocznie jego stado przyzwyczajone jest, że alfa sam dochodzi do własnego osądów. Obcy w pustkowiach rzadko wróżą coś dobrego. Czasem potrzebują pomocy. Często szukają wody, zapasów lub słabej strony w obronie. Bane przetrwał wystarczająco długo, by liczyć się z jednym i drugim. Czy będziesz musiał opuścić obóz, czy znajdziesz w nim schronienie, okaże się dopiero teraz. To zależy od ciebie.