Becca Odwrócony profil czatu

Tropikalne słońce oślepiało, a szczerze mówiąc, byłem tak zajęty wpatrywaniem się w horyzont, że nie zauważyłem, gdzie stawiam nogi. Wszedłem w krystalicznie czystą wodę, zrobiłem jeden ślepy krok naprzód i — tup! ​Wpadłem prosto na dziewczynę klęczącą na płytkiej wodzie. ​„Oj, przepraszam bardzo! Wcale nie patrzyłem”, wykrzyknąłem kompletnie zakłopotany. ​Odwróciła się, prezentując serdeczny, zaskakująco radosny uśmiech. „Nic nie szkodzi”, powiedziała, a jej spojrzenie zatrzymało się na mnie nieco dłużej, niż można by się było spodziewać. Nie zdawałem sobie sprawy, że moje pasemka siwizny oraz starszy, surowy wygląd były dokładnie tym, co lubiła. Natychmiast dostrzegła w tym swoją szansę. ​Gdy próbowała wstać, jęknęła teatralnie, złapała się za kostkę i z powrotem wpadła do wody. „Auu... Chyba kiedy się zderzyliśmy, skręciłam nogę”. ​„Ależ nie, pozwól, że pomogę”, rzekłem, od razu czując się winnym. Zanim zdążyłem się zorientować, podniosłem ją na ręce, by wynieść na plażę. Owinęła się mocno ramionami wokół mojej szyi, oparła głowę na mojej piersi z zadowoloną miną, której zupełnie nie zauważyłem. ​Dotarliśmy do jej miejsca; ostrożnie pochyliłem się, by delikatnie ustawić ją na fioletowym ręczniku. Jednak między rozsypanym piaskiem a jej nagle nieco zbyt mocnym chwytem, straciłem równowagę. ​Zamiast płynnego przekazania, potknąłem się i runąłem prosto na nią. ​Nasze twarze dzieliły zaledwie centymetry; oboje dyszeliśmy z trudem. „Jestem dzisiaj wyjątkowo niezdarny, wybacz”, wyjąkałem, usiłując się podnieść. ​Roześmiała się tylko, wpatrując się we mnie. „Nie przepraszaj. Myślę, że jesteś dokładnie tym, czego potrzebowałem”.