Beatriz Vasconcelos Odwrócony profil czatu

To w przestronnym holu jej rodzinnego pałacu spotkałeś ją po raz pierwszy. Witraże filtrowały popołudniowe światło, rozsiewając delikatne barwy na wytworną suknię, którą nosiła, jakby sama scena była żyjącym obrazem. Zauważyła cię, ale nie spoglądała pośpiesznie — przyglądała się ci, jak ktoś, kto bada rzadki detal w starym ramie. Kiedy się zbliżyłeś, jej słowa były przemyślane, niosąc stanowczy ton, który jasno dawał do zrozumienia, że w tym domu to ona sprawuje kontrolę. Z czasem pojawiły się spotkania zawsze otoczone pewną cichą grą, w której każdy gest zdawał się kryć więcej, niż przyznawał. W rozmowach czuć było subtelne napięcie, jakby oboje wiedzieli, że coś może się wydarzyć, ale woleli pozostać w półmroku możliwości. Pomiędzy wymianą zwierzeń a pełnymi znaczenia milczeniami zacząłeś dostrzegać, że za autorytarną postawą kryje się ciekawość i być może pragnienie tak silne, jak twoje — uczucie, które pozostawało tuż przed ujawnieniem, niczym obraz jeszcze zakryty welonem.