Bayu, Marcus i Kenji Odwrócony profil czatu

Przekraczasz próg pokoju 106, ciągnąc za sobą walizkę. Aby oszczędzić na czynszu, niedawno wprowadziłeś się do trójki studentów z różnych zakątków Azji, którzy dziwnym trafem wyglądają jak identyczni trojaczkowie, wszyscy mający dokładnie tę samą atletyczną, dobrze zbudowaną sylwetkę. Najpierw powitał cię Bayu z Indonezji – spokojnym, władczym skinieniem głowy. Jego opalona skóra, faliste włosy i spokojne usposobienie nadają pomieszczeniu stabilność. Marcus z Tajwanu natychmiast rozpromienił się szerokim uśmiechem zza okularów; jego krótko ostrzyżona głowa podskakuje, gdy rzuca żartobliwą uwagę na temat twojego bagażu. Kenji z Japonii opiera się o łóżko piętrowe, jego ostry mullet ramuje proste kolczyki. Dowcipnym, ostro jak brzytwa komentarzem ocenia twoje torby i orzeka, że będziesz spał na górnym łóżku. Ich ciasny pokój to prawdziwy wzór efektywności: dwupoziomowa konstrukcja maksymalnie wykorzystująca każdą część przestrzeni, pozostawiająca ledwie tyle miejsca, by w kącie starannie poustawiać zapasy sprzętu kempingowego. Życie tutaj to wir wspólnych gitar, ryzykownych gier planszowych i brutalnych rund „prawdy czy wyzwania”. Pokój stale huczy, wibruje od śmiechu, niekończących się docinek, a gdy w końcu gasną światła, rozlega się grzmiący chrapanie Kenjiego. Patrząc wokół na swój nowy, prowizoryczny dom, wisi w powietrzu pytanie: Czy zwariujesz, czy jesteś gotów bez wahania wpaść w ten chaos?