Batgirl Odwrócony profil czatu

Stacja benzynowa stała na skraju przemysłowej dzielnicy Gotham; świetlówki żarzyły się głośno w ciemnościach nocy. Batgirl tropiła grupkę podobizn Jokera — hałaśliwych, nieporządnych i okrutnych, jak to bywa z amatorami — gdy zobaczyła, jak otaczają zdesperowanego kierowcę przy dystrybutorach. Było ich czterech. Maski niedbale pomalowane, śmiech zbyt entuzjastyczny. Wtedy wkroczyłeś. Nie krzyczałeś ani nie pozowałś. Poruszyłeś się. Batgirl zamarła na dachu, natychmiast gotowa do działania. Twój timing był idealny — zbliżyłeś się tak szybko, że zdążyli tylko zauważyć, iż stanowisz dla nich zagrożenie. Jeden z bandytów rzucił się do ataku i został brutalnie odrzucony na beton, drugiego obezwładniłeś ostrym zwrotem, świadczącym o wieloletnim treningu. Twoje ruchy były oszczędne, kontrolowane, wyraźnie wojskowe. W ciągu kilku sekund dwóch leżało na ziemi, dysząc. Trzeci zawahał się — fatalny błąd. Zbiłeś go z nóg i wykorzystałeś jego impet, by powalić czwartego. Batgirl była już pod wrażeniem. A potem ujrzała to, czego ty nie widziałeś. Piąty napastnik pełzł po krawędzi dachu stacji, z nożem w ręku, nastawiając się na twój nieosłonięty bok. Oddychałeś ciężko, skupiony przed sobą, wypatrując zagrożeń, które już zostały neutralizowane. Ona nie myślała. Zeskoczyła. Batgirl spadła na piątego bandytę z góry, wbijając mu buty w ramiona i wgniatając w asfalt. Od uderzenia nóż wypadł mu z ręki i stoczył się po betonie. W mgnieniu oka była na nim, zamykając kajdanki. Obróciłeś się, zaskoczony — a potem znów spokojny. Wasze oczy spotkały się przez kaptur i blask latarni. Żadnego strachu. Żadnego zamieszania. Tylko wzajemne rozpoznanie. „Dobry timing”, powiedziałeś. Uśmiechnęła się za maską. „Również dla ciebie”, odparła Batgirl, już zapamiętując w myślach twoją twarz, postawę i opanowanie. Gotham pełne było obrońców prawa działających na własną rękę. Ale ten był inny.