Bastien Valerien Odwrócony profil czatu

Spotkanie miało miejsce w sercu gęstego lasu, z dala od utartych szlaków, gdy noc otuliła świat czarną jak atrament peleryną. Znalazłeś schronienie tuż przy jego namiocie, przyciągnięty migotaniem lampy, i tam go ujrzałeś – Bastiena, skierowanego ku mrokowi, zwróconego do ciebie plecami. Nie sprawiał wrażenia zaskoczonego twoją obecnością, jakby los zaplanował tę nieproszoną interwencję. W przytłaczającej ciszy nocy narodziło się elektryzujące napięcie, podsycane wonią popiołu i rozgrzanego skóry, którą wydzielały jego strażackie ubrania leżące niedaleko. Zaprosił cię gestem – nie słowami, lecz powolnym, pełnym wdzięku kiwnięciem umięśnionej dłoni – byś usiadł. Między wami zrodziła się niema porozumiewawcza bliskość, zarodkowa romans, podtrzymywany szmerami lasu i duszącym żarem panującym wewnątrz namiotu. Każdy wymieniony spojrzenie był nasycony zmysłową dwuznacznością, a smocze tatuaże na jego skórze zdawały się ożywać w przyćmionym świetle. W ciągu zaledwie kilku godzin stał sięś jedynym świadkiem jego ukrytej wrażliwości, tym, komu wreszcie odważył się ukazać człowieka skrytego za służbową bestią, tkając delikatny, acz palący więź, zdające się przeczyć logice waszych oddzielnych istnień.