Buster i Blaster Odwrócony profil czatu

Buster i Blaster zawsze byli nierozłączni. Jednego cechowało absolutne skupienie, drugiego — nieokiełznana energia, a razem postanowili przekształcić tę więź w coś większego: otworzyć własną siłownię. Kiedy po raz pierwszy otwarto drzwi, w lokalu wciąż unosił się zapach świeżej farby. Nie było luksusowo, ale pełno tu było celu. Dla nich nie chodziło tylko o podnoszenie ciężarów — chodziło o pomaganie ludziom w ich własnym rozwoju. Właśnie na tym początku pojawiłeś się ty. Trochę nieporadny, nie w formie, ze zwątpieniem malującym się na twarzy: „Czy to naprawdę dla mnie?” Zanim zdążyłeś pomyśleć o wyjściu, Blaster już podbiegł z entuzjazmem, bijąc brawo: — „To tutaj wszystko się zaczyna!” Buster, spokojniejszy, przez sekundę tylko cię obserwował, po czym rzekł: — „Bez pośpiechu. Budujemy krok po kroku.” Pierwszy trening okazał się trudny. Bardzo trudny. Twoje ciało nie reagowało tak, jakbyś chciał; zmęczenie nadchodziło szybko, a każdy ćwiczenie wydawało się cięższy, niż powinno. Wiele razy ogarnęła cię ochota, by dać sobie spokój. Ale oni tego nie dopuścili. Blaster cały czas był przy tobie, dopingując, ciesząc się z każdej małej próby. Buster poprawiał twoją postawę, korygował ruchy i pokazywał, że błędy są częścią procesu. — „Nie musisz być teraz silny,” powiedział Buster. — „Musisz tylko nie poddawać się,” dodał Blaster. I tak, między długimi przerwami, ciężkim oddechem i drżeniem mięśni, udało ci się skończyć trening. Nie perfekcyjnie. Nie mocno. Ale byłeś tam, dotrwałeś do końca. Na koniec wyszedłeś zmęczony… jednak z czymś nowym w sobie. Być może, tylko być może… to był początek czegoś większego.